QRZ callsign lookup:

De traditionele eindejaarsavond werd dit keer opgeluisterd met hoog bezoek. Remy Denker, PA3AGF, Algemeen voorzitter van de VERON en Floris Wijnnobel PA1FW, landelijk voorzitter van de VRZA waren aanwezig voor een informeel bezoek om eens te zien hoe onze samenwerking tussen VRZA en VERON in de praktijk in zijn werk gaat. Een mooie gelegenheid om eens wat gedachten uit te wisselen en vragen te stellen in een ontspannen sfeer. De beide besturen hadden voor deze avond gezorgd voor een actieve spelronde in de vorm van een mini-vossenjacht en een GPS speurtocht. Gelukkig werkte het weer mee en zijn er de nodige kilometers in het donker afgelegd. Binnen was het warm en gezellig, waren er hapjes en was er tijd voor een levendig onderling QSO waar onze gasten van de hoofdbesturen geanimeerd aan deelnamen.

Tot slot waren de WSPR-interfaceprintjes beschikbaar die door een aantal OM’s werden aangeschaft. Voor gegadigden voor deze printjes: kijk even hier.

Mans PA0MBJ

 

De clubavond van november stond in het teken van WSPR. Mans PA0MBJ gaf een lezing over de werking en het gebruik van WSPR. Tijdens de uitleg van Mans was er ook een live WSPR station opgesteld, zodat we na de lezing konden zien waar het signaal was geregistreerd. In het theoretische deel ging Mans in op het door Joe Taylor K1JT ontwikkelde programma, de mode MEPT-JT, de forward error correction, de 4-FSK modulatie en dat alles binnen een bandje van 200Hz om signalen van -27dB te kunnen detecteren. Om zelf met WSPR aan de slag te gaan liet Mans ons voorbeelden zien van WSPR software op de PC gekoppeld aan de transceiver tot bouwkitjes waarmee als stand-alone zendertje het WSPR signaal kan worden uitgezonden. Mans heeft ook een printje ontworpen van een basis interface (audio en PTT) waarmee je de PC aan de transceiver kunt koppelen. Inmiddels is het printje (professionele kwaliteit, doorgemetalliseerd en met soldeermasker) beschikbaar voor de liefhebbers tegen de kostprijs van 7 Euro in onbestukte vorm (zelf SMD componenten plaatsen). Een onderdelenpakket is beschikbaar voor 11 euro. De compleet gemonteerde print is verkrijgbaar voor 20 euro. Schema, componentenopstelling en bouwaanwijzingen worden meegeleverd.
Met WSPR heb je een mooi middel in handen om de propagatie op de HF banden te checken en je antenne op effectiviteit te controleren, zoals Mans in zijn lezing liet zien.


De lezing van Mans is hier te downloaden en de beschrijving van het printje hier.

Fred PA0FVH

Al vroeg stroomden de tweedehands artikelen binnen voor onze jaarlijkse verkoping. Deze keer werd het een gigantische berg en bij de spullen waren zelfs een paar transceivers en een portofoon aanwezig. We begonnen de avond met een mini lezing van Geeuwke (PG3B) over de accucellen die de club in groten getale in voorraad heeft. Geeuwke had het wetenschappelijk aangepakt en kwam met uitgebreide testresultaten op de proppen waaruit duidelijk bleek dat na uitzoeken en testen er veel goede cellen aanwezig zijn in de voorraad. Een stimulans dus om die aan te schaffen. Daarna ging de verkoping van start onder de bezielende leiding van Wolter (PA5WN) die op virtuoze wijze de rol van afslager vervulde. En dat werd een spannende en humoristische aangelegenheid waarbij er soms fel door meerdere mensen op begeerde artikelen werd geboden. Aan het eind van de avond kon iedereen tevreden huiswaarts keren om aan de XYL uit te leggen waarom je nu in hemelsnaam die troep/dat apparaat hebt aangeschaft….  We zouden ook wat nostalgie tentoon stellen maar door de overvloed aan artikelen die voor de verkoping waren ingebracht is dat aspect een beetje in de knel gekomen. Hoewel….  Tijdens de verkoping was er een overvloed aan nostalgie te zien.

Mans PA0MBJ

De eerste clubavond van het nieuwe seizoen stond in het teken van de elektronische oorlogsvoering. Hans Walrecht, medewerker van het Aviodome, gaf een boeiende lezing over ‘De onzichtbare oorlog’. Hij deed uit de doeken hoe radiobundels zoals Knickebein, X- en Y Gerät de Duitse bommenwerpers geleidden naar de Britse doelen, en wat de Britten er tegenin konden brengen. Ook liet hij zien hoe de Chain Home zenders en ontvangers werkten en de manier waarop hoogte, richting en afstand van de vijandelijke vliegtuigen werden berekend. Ook de Duitse elektronische oorlogsvoering kwam aan bod. De Britse bommenwerpers leden veel verliezen door de Duitse Kammhuberlinie (of “Himmelbett”) met de Duitse radarsystemen Freya, Würzburg en de Duitse nachtjagers, die met Lichtenstein radar waren uitgerust. We kwamen er achter dat ook in die tijd er al veel slimme elektronica bestond. Al met al een boeiende avond waarop ook de QSL kaarten van de afgelopen maanden in groten getale werden ingeleverd.

Mans PA0MBJ

Dinsdag 14 juni wad het dus zover: Evert Bakker (PA2KW) legde gedetailleerd uit wat je wel en niet moet doen om een DX station te werken en om niet voor rotte vis te worden uitgemaakt door de “cops”, amateurs die op de loer liggen om je op een foutje te betrappen en je dan er ongenadig van langs geven als dat gebeurt. Stap voor stap werden we ingewijd in de operating practice die nodig is om een gewild DX-station te werken met goede tips om als “kleine jongen” op het juiste moment toe te slaan. Op het eind liet Evert een paar geluidsfragmenten horen om e.e.a. te verduidelijken. Al met al een leerzame avond die pas na half elf beëindigd werd. Zeker een stimulans om de opgedane theorie zelf eens in de praktijk te gaan brengen.

Mans PA0MBJ

Hoeveel geluk kan men hebben, wat hebben we een goed weer gehad. Dit tegen alle voorspellingen en verwachtingen in. Donderdagavond hebben we verzameld op de SOMA, alwaar de materiaalmannen de spullen keurig netjes klaar hadden staan. Hup alles in de auto’s en op de kar en naar Otterlo. Dit jaar was er besloten om geen tent te gebruiken i.v.m. de weersverwachtingen. We hebben heerlijk gebivakkeerd onder de ruime loods van de campingeigenaar. Vrijdag rond 14:00u kwamen de eerste mensen binnen gedruppeld en kon er begonnen worden met opbouwen. Om 16:00u stond de grote mast en een aantal andere antennes. Her en der werden er al verbindingen gemaakt. Dit jaar waren we onder andere actief met het werken van satellieten op VHF/UHF en 50/70MHz. Andere mensen waren weer aan het sleutelen of PSK’en op de korte golf.
Zaterdag kwam zoals afgesproken André PA3FIS met een kofferbak vol hypermodern meetapparatuur. Diverse SWR/powermeters, antenne tuners en andere zaken werden gemeten. Dit was top voor elkaar. Het bleef keurig droog en rond 18:00u kon de BBQ beginnen. Heerlijk vlees en salade kon gegeten worden en rond 19:30u konden we
weer flink aan de slag op de banden. Er waren af en toe openingen op 50/70MHz en Marco PA2MN en Glenn PA1GN wisten diverse malen contact te leggen met het ISS via packetradio. Ook hebben we diverse malen het ISS met het blote oog over zien komen, dit blijft toch indrukwekkend. Rond 1:30 gingen de lampen uit en de luikjes toe om vervolgens zondagochtend weer open te gaan en nog wat te rommelen. In verband met de voorspelde weersverwachtingen hebben we dit jaar iets eerder opgeruimd en waren we rond het middaguur weer terug op de SOMA.
We hebben een heerlijk weekend gehad met veel lol en er zijn mooie verbindingen gemaakt. Op naar volgend jaar.
Mijn dank aan een ieder die meegedaan heeft of meegeholpen heeft.
73 Erik PA7ES 

 

Op onze mei-avond kwam Ronald Stuy, PA3EWP het nodige vertellen over de DX-peditie naar het eiland Kish in de Perzische golf waaraan hij heeft deelgenomen. Omdat dit eiland hoort bij Iran waren er behoorlijk wat problemen te overwinnen om de mensen en het materiaal ter plekke te krijgen. Maar dankzij een heel goede voorbereiding waarbij o.m. Iraanse overheidsmensen werden ingeschakeld is het toch gelukt om het avontuur tot een succes te maken. Jammer genoeg bleek er een grote QRM aanwezig te zijn op de locatie maar ondanks dat werden er heel veel QSO’s gemaakt. Ronalds boeiende verhaal, dat vergezeld ging van heel veel beeldmateriaal, wist de aandacht van de leden goed vast te houden. Na afloop werden tal van vragen op Ronald afgevuurd zodat het ongemerkt al over half elf was voordat iedereen huiswaarts ging.

 

Op zaterdagmorgen 30 april zijn Kees PA0CKV, Gerrit PA3DDP, Hans PD0NCF, Geeuwke PG3B, Jelte PD2JDO, Jaap PA3BQC, Piet PA3ANH en Wolter PA5WN om kwart over negen vanaf de Soma naar Lemmer vertrokken. Het doel van de reis was de voormalige mijnenveger van de Koninklijke Marine, MS Roermond. Het schip is vandaag de dag eigendom van het Zeekadettenkorps in Lemmer. Een van de leden van dat zeekadettenkorps is Jacob Breimer PE1OTB, oud lid van de VRZA afd. Zuid-Veluwe en een van de redenen van ons bezoek aan Lemmer.
Lang geleden hadden we al eens een uitnodiging gehad van Jacob om bij gelegenheid eens op het schip te komen kijken waar Jacob wat met amateurradio bezig is. Gecombineerd met een bezoek aan het Woudagemaal was er een mooie gelegenheid om naar Lemmer af te reizen. Aangekomen in Lemmer hebben we na enig zoeken het Schip gevonden. Jacob, die ons al zag aankomen op de parkeerplaats verwelkomde ons hartelijk en heette ons welkom op het schip. Na het nodige handen schudden ging Jacob ons voor naar het schip waar we werden opgewacht door Lora. Lora, een van de vrouwelijke zeekadetten aan boord zou ons rondleiden over het schip en waar nodig uitleg geven waar we ons bevonden en wat daar te zien of gedaan werd. Zodoende volgden wij Lora naar het achterschip waar door Lora en Jacob e.e.a. over de historie van het schip werd verteld. Vervolgens zijn we via de machinekamer, de machinistenwerkplaats, kombuis, officiersverblijf, manschappenruimtes, radiohut en stuurhut over en door het schip geleid. In elke ruimte was er tijd voor uitleg en stukje bij beetje kregen wij inzicht over het wel en wee aan boord en de regeltjes die er golden. Zo werd Wolter direct uit de kombuis gestuurd toen hij belangstellend een paar passen binnen had gezet. "Sorry u mag hier niet komen i.v.m. de hygiëne, kreeg Wolter te horen. Tja, een duidelijke geval van landrot aan boord van een schip. Ook is het verboden voor de mannelijke bemanningsleden om het gedeelte van het schip te betreden waar de vrouwen hun hut hebben. Andersom natuurlijk ook. Onze meeste belangstelling ging natuurlijk uit naar de radiohut.
Volgens Jacob was het schip, toen het 16 jaar geleden in handen van het Zeekadettenkorps kwam, geheel gestript. Niets van waarde was nog aanwezig. Nou, daar was in de radiohut niet veel meer van te zien. Naast de gebruikelijke marifoon aan boord van een schip was er een HF-set voorzien van een FD4 die van voorsteven over de brug naar het achterschip was gespannen en een VHF/UHF set die aan het einde van de coax vast zat aan een Diamond vertical voor 2m/70cm. Er waren zelfs drie seinsleutels aanwezig. Nee, geen moderne paddels maar echt ouderwetse Junker recht-op-en-neer sleutels. Of ze aangesloten waren heb ik niet kunnen zien en vergeten te vragen. Pal naast de radiohut heeft Jacob als verbindingsman de beschikking over zijn eigen hut met twee kooien. Logisch want vroeger moest de marconist natuurlijk dag en nacht in de buurt van de scheepsradio blijven om, zodra er een bericht binnenkwam, dit op te nemen en verder af te handelen. Nou, de kooi kon in ieder geval niet gebruikt worden om te slapen want deze lag bezaaid met documenten, coaxkabels en meer van dat soort prullaria waarvan iedereen denkt dat het wel weg kan maar in werkelijkheid voor ons van "onschatbare" waarde is. Ondertussen, we waren toen al een kleine twee uur verder, kwam ons binnenste langzaam maar zeker in opstand. We hadden afgesproken dat we van een lunch aan boord gebruik zouden maken en we zijn door Lora naar het officiersverblijf gebracht waar we gezamenlijk hebben gegeten en, zoals oude zeelieden dat ook kunnen, we sterke verhalen en anekdotes hebben opgehaald. Maar aan alles komt een eind en zo ook aan het bezoek van dit schip.
Na afscheid van de bemanning en Jacob te hebben genomen zijn we terug naar de auto gegaan op weg naar doel twee van de dag, het Woudagemaal.
De rit van het schip naar het Woudagemaal, het grootste, nog werkende stoomgemaal van de wereld, duurde slechts tien minuten. Het Woudagemaal zorgde en zorgt eigenlijk nog steeds dat de bewoners van Friese provincie droge voeten houden als er extreem veel regen is geweest en het overtollige water vanuit de provincie naar het IJsselmeer wordt gepompt. Vroeger was dit natuurlijk de Zuiderzee. In het moderne bezoekerscentrum, wat in schril contrast staat tot het in stijl van de Amsterdamse School gebouwde Woudagemaal, zijn we welkom geheten. De rondleiding door het gemaal die zou volgen werd vooraf gegaan door een 3D-video presentatie in het auditorium van het centrum. Dit filmpje duurde ongeveer 15 minuten en hierin kregen we de aanleiding te zien wat er toe zou leiden dat het gemaal moet worden opgestart. Een leuk en interessant filmpje wat eigenlijk te snel was afgelopen. Vervolgens zijn we rondgeleid door het gemaal. Vanuit het bezoekerscentrum, over een moderne loopbrug naar de enorme schoorsteen van 60 meter hoog en dan via het ketelhuis naar het stoomgemaal zelf. Op iedere plek werd uitgebreid verteld wat we zagen, waar het voor diende, en hoe het in zijn werk ging. De vier heel imposante stoomketels spreken natuurlijk enorm aan, mede door het verhaal van de rondleider. Als je je ogen dicht deed zag je wat hij vertelde bijna gebeuren. Zelfs de reuk van stoom, oud water, hitte en vuile olie kon ik me voorstellen.
De verteller ging ons vervolgens voor naar het werkelijke gemaal waar de door stoom aangedreven pompen stonden. Het aantal pagina's in deze nieuwsbrief is te klein om te vertellen hoe mooi en vakkundig technici dit in 1920 konden bouwen. Zelfs het gewicht van het vliegwiel voor de pompen is op de kilo nauwkeurig uitgerekend om ervoor te zorgen dat de pompen ten opzichte van de stoommachine niet te hard, maar ook niet te snel zou draaien om precies in balans te komen. Het vliegwiel moest tenslotte niet gaan tegenwerken, maar mocht ook niet ook niet te snel lopen. Het Woudagemaal is tenslotte ook niet voor niets één van de tien Unesco
Wereld Erfgoed locaties van Nederland. In twee uur tijd hebben wij een stukje inzicht gekregen over de waterhuishouding van de provincie Friesland en in detail de rol van dit gemaal daarin. Gezien de tijd waarin dit bedacht en gebouwd is, petje af! Dit was een heel leerzame middag en zeker een aanrader, zelfs voor niet-techneuten. Aan het einde van de rondleiding hebben we nog een kop koffie in het centrum genomen en vervolgens weer naar huis gereden.
Om half zes waren we terug op de Soma en ging ieder zijn weg.
Wolter PA5WN 

Foto verslag

 

 

 

Deze keer was het vroeg beginnen voor de VERON leden. De voorstellen voor de Verenigingsraad moesten besproken worden en de aanwezigen konden hun stem uitbrengen over ieder voorstel. Daarom begonnen we hiermee om half acht en na een half uur was dit onderdeel van de avond afgerond en waren ook de VRZA leden inmiddels gearriveerd. Hierna had Wolter had een verheugende mededeling: er was nu echt zicht op een ruimte voor de opslag van onze antennematerialen en dat nog wel tegen een redelijke prijs. Vervolgens hield Mans een korte presentatie over het monteren van coaxiale connectoren. Het werd duidelijk dat er momenteel betere PL (UHF) connectoren op de markt zijn die je solide aan een coaxkabel kunt monteren. De montagevolgorde werd door Mans stap voor stap aan de hand van afbeeldingen uitgelegd en het mooie is dat die geldt voor alle diktes coax kabel en voor meerder typen connectoren. Kortom, er heerste een gezellige en geanimeerde sfeer die mede door onderlinge QSO’s nog verder verhoogd werd.

Op deze avond werd een heel pure vorm van SDR (Software Defined Radio) gepresenteerd door Geeuwke de Boer, PG3B. Geeuwke was al vroeg in de avond in de weer met antennes, laptops en andere snuisterijen om zijn experimenten uit de doeken te doen die hij heeft gedaan voor de ontvangst van het Zweedse Grimeton radiostation dat (af en toe) uitzendt op  een frequentie van 17,2 kHz. Het werd een boeiend betoog met tal van interessante wetenswaardigheden en Geeuwke voorzag zijn verhaal van een solide theoretische onderbouwing. Ook zijn inspanning om zijn “ontvangststation” te kalibreren was heel interessant en getuigde van de juiste HAM spirit. En dan te bedenken dat zijn ontvangststation in alleen maar bestaat uit een laptop met hiervoor geschikte software en een op de ingang van de geluidskaart gekoppelde loop-antenne. Het bleef niet bij theorie alleen want Geeuwke liet ook nog een paar tijdbakenstations horen en zien die continu in de lucht zijn op lage frequenties. Het was leuk op deze manier eens een ander aspect van onze radiohobby belicht te zien en om te ontdekken dat je ook radiosignalen kunt ontvangen zonder speciaal daarvoor ontworpen hardware.

 

Het was de eerste keer dat de PACC contest gedraaid werd vanaf de nieuwe locatie: het reguliere onderkomen van de korfbalvereniging waar we ook alle clubavonden houden. Nieuwe ronde, nieuwe kansen dus. En die kansen waren er zeker, gezien de hoge lichtmasten die de sportvelden omzomen. Een uitgelezen mogelijkheid om de antennes voor de lage banden een extra hoog te hangen. André van Silfhout PE0AVS ontpopte zich als een ware hoogte acrobaat. Onbevreesd beklom hij de lichtmasten, op verantwoorde wijze gehuld in een klimgordel. Op duizelingwekkende hoogte bracht hij katrollen aan waarmee de antennes gehesen konden worden. Een mooi gezicht, een full-size 160-meter antenne op meer dan 15 meter hoogte….  Eveneens een 80-meter antenne, een verticale 40- meter antenne midden in het water van de ijsbaan en dan nog de 20, 15 en 10 meter beams op de diverse masten. Inmiddels zat de binnenploeg ook niet stil en verzorgde de opstelling van de contest stations inclusief de ICT voorzieningen voor het loggen. Het werd nog even aanpoten, maar precies op tijd kon de contest voor ons van start gaan met onze contest callsign PA6A en werden de eerste verbindingen gemaakt. En dat ging zo de hele middag door waarna een lekkere loempia de inwendige mens weer op orde bracht. Tot zondagmiddag één uur werden punten gelogd waarna het moment was aangebroken om alles weer af te breken. Inmiddels was het weer behoorlijk verslechterd zodat het antennepark in de (natte) sneeuw neergehaald moest worden. De voorlopige resultaten zijn: aantal QSO'S 1478 waarvan 910 in SSB en 568 in CW. Het nieuwe onderkomen bleek ideaal te zijn voor zo’n contest en een stuk comfortabeler dan het SOMA gebouw. De contest deelnemers van beide verenigingen kijken met grote voldoening terug op deze mooie dagen. Misschien een stimulans voor andere leden om volgend jaar ook eens mee te doen? 

Link naar Foto album

 

Op dinsdag 9 februari werden de VERON en VRZA jaarvergaderingen gehouden. Beide verenigingen trokken zich terug in verschillende lokaliteiten om in alle rust de eigen verenigingszaken te kunnen bespreken. Financieel gaat het nog steeds goed met de VERON afdeling Wageningen en we konden, na het volgens rooster aftreden van Roelof Waninge (PA4RW), het bestuur weer compleet maken doordat Gerrit Plasman (PA3DDP) zich kandidaat had gesteld voor een bestuursfunctie. Omdat er zich geen andere kandidaten hebben aangemeld viel er voor de leden niets te kiezen  en kon het bestuur geïnstalleerd worden. Geeuwke de Boer is “bevorderd” van gewoon bestuurslid tot penningmeester. Roelof, bedankt voor al je werk als penningmeester in de afgelopen jaren! Leden die zich in 2015 op bijzondere wijze verdienstelijk hebben gemaakt werden door de voorzitter bedankt. Voor de rest werden alle punten van de agenda afgewerkt en de resultaten zijn te lezen in de notulen van deze vergadering. Na afloop was er nog voldoende tijd voor een gezellig samenzijn.

 

De eerste bijeenkomst in het nieuwe jaar trok ruime belangstelling en werd opgeluisterd door een heerlijk stukje gebak bij de gratis koffie. En met ook nog twee consumptiebonnen en zoutjes op tafel is de inwendige mens weer ruimschoots aan zijn trekken gekomen. Met enige moeite wist Wolter PA5WN rond een uur of negen het geanimeerde onderling QSO te onderbreken voor de vertoning van de film: The Dawn of the Internet. Een vermakelijke film die beeldend het dataverkeer over het internet laat zien. Inmiddels is het ook duidelijk dat we de PACC contest gaan houden in deze zelfde kantine van de korfbalvereniging. Diverse leden kregen een starende blik in de ogen bij de gedachte aan full size dipolen voor 160-meter die gespannen kunnen worden tussen de lichtmasten….Kortom, een goed begin van het nieuwe jaar en de besturen werken er al hard aan om in de komende maanden weer diverse aantrekkelijke evenementen en lezingen te organiseren.

JSN Solid template designed by JoomlaShine.com